Pages

24 Ocak 2014 Cuma

sabah sabah.. sandalye kapmaca


Sabah; her sabah gibi son dakika uyanıp üstüme bir şeyler geçirip koştura koştura işe giderken iş yerinin altında; çalışanları suratsız ama ürünleri lezzetli pastaneye girdim.
Oldukça küçük olan pastanenin kapısının önünde 4 masa falan var, liseliler takılıyor. Sandalyelerden birinin ucuna gayet çekinerek ilişmiş; (sabah onu görünce ne tonton tatlı teyze bu ! dememe sebep olan insan) yaşlı bir teyze var. Neyse dedim, bir şeyler yiyecek parası yok, belki yorulmuş ama emaneten oturmuş...

Ve pastaneden içeri girdim gözlerim simit arıyor göremiyorum. Neyse başka bir şey bakayım.
O sırada küçük çocuğuyla bir anne geliyor aldıkları elinde -"oturacağız ama yer yok"

Dedim ya suratsızlar diye "o teyzeyi kaldıralım bir şey yemiyor zaten " diyor  çalışan kadın.
yuh bu ne oldum tabii!!
Anne: "yok ya kaldırmayın teyzeyi, şuraya otururum (bknz: başkasının yanını kast ediyor)
Atak çalışan; teyzenin altından sandalyeyi alıp kadına veriyor. Teyze; bir önüne, bir ardına bakıyor. Ne vardı yani der gibi.

Tabii ben pastaneden çıktım bir şey almadan. Tüm bu sahneler bir kaç saniye içinde oldu.
Çıktım başka yer aradım. Simit aldım.  Benim bir şeyler almamam çok anlam ifade etmiyor pastane için, ama bende böyleyim. Bir daha gireceğimi sanmıyorum oraya. Sonra düşündüm. Keşke;
-teyzeye bi çay getir!! benden.. deseydim diye, kendime kızdım daha önce akıl etmediğim için..

2 yorum: