Pages

18 Nisan 2014 Cuma

bir gün..

Otururken bir kaldırım taşında, gördüm insanların ne kadar hızlı geçtiklerini, geçerken ceplerinden düşenleri; bozuk paralardan tut da küçük kağıtlar mendiller..
Hayatı yavaşlatmak istiyorsan oturup insanların gürültüsüne dışarıdan bakmak yeterli. Ve o hızda benim gibi yorulmuş soluk almak isteyen yaşlı amcalar, gövdesini sürüklerken bitkin düşmüş teyzeler var yan kaldırımlarda. Öylesine sıcak ve bunaltıcı bir hava var ki adım atmak istemiyorum, gürültü desen kendi kafamdaki sesi duyamayacak kadar. Yapacak bir şey yok, serinlemek için bir gölgelik bulmak lüks öğle saatlerinde. Ama pahalı kafelerdeki zengin ablalar sere serpe hem oturup hem de garip isimli içkisini yudumlarken eliyle yelpaze yapmayı ihmal etmiyor. Oysa yanımdaki komşu teyzenin kafasında; bir ağaç altında soğuk bir limonata hayalinden başka bir şey yok. Hayatın adaletsiz olduğu ve böyle kalması için elimizden geleni yaptığımız bir günün tam ortasındayım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder