Pages

2 Haziran 2014 Pazartesi

Sigaran var mı ?

Sigara!
"Sigaran var mı?"
Boş ve ilgisiz yüzüme bakıyor biri, diğeri kalkıyor yanımdan, çok garip bir soru mu sordum? demek geçiyor içimden
Bir daha soruyorum sigaran var mı?

Aradan günler geçiyor, bu kez çakmağım olmuyor, otobüs durağında yanımda oturan süslü ablaya "çakmağın var mı " diyorum. Yüzüme bakmadan cebinden çıkarıp uzatıyor. Bense; bakımlı ellerinin arasından çakmağı usulca nasıl alırım onu düşünüyorum.
Öyle narin ve beyazlar ki; kalın ve çatlak derimle kazık gibi olmuş parmaklarımı eğip büküyorum, olmuyor.
Baş parmağımla işaret parmağımı birbirine yaklaştırıp nefesimi tutuyorum.
hay allah! yere düşüyor. O sırada mahçup ve sıkılgan ellerim bu kez çakmağı arıyor yerde.
Abla; kaşını kaldırıp hafifçe bir puff çekiyor. İçinden "ne beceriksizsin" mi diyor? bilemiyorum.
Çakmakla acele işimi bitirip, uzatıyorum tekrar. Sağolasın abla! diyorum. Ağzını hafif büküp, gözlerini yere dikip, kafasını sallıyor.
Bir nefes ki anlatamam, tüm dünya beni izliyor sanki. Suratlar değişik ve çeşitli, hepsi şöyle bir bana bakıyor. Çok ünlüyüm ben.
"Çook ünlüyüm!!!" sesimi duyanlar dönüp bakıyorlar, kimisi kıkırdıyor, kimisi ilgisiz.

Deli bu inasanlar. Sürekli telefonla konuşuyorlar. Alışveriş yapıyorlar, hergün işe gidiyorlar. Deliler.
Heryerde karşıma karşıma çıkıyorlar. Beni her görüşlerinde yüzüme aptalca bakıyorlar. Kimisini görüyorum kendi kendine konuşuyor, biri görünce susuyor numara yapıyorlar, ben de konuşuyorum ama saklamıyorum.
Tipini sevmediğim adamın yüzüne tükürüyorum ben. Böyleyim.
Olduğum gibi.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder